تبلیغات
نیلوفر آبی - مردم و گلیمشان
در بازدید

فهم شما از حقیقت پیرامون بستگی به میزان دانش شما از جهان هستی دارد، نه به باور هایتان.

متولد اردیبهشت 1368، در بهشت ایران یعنی مازندران و فعلاً کارشناس بهداشت حرفه ای هستم ولی... تخصصم چیز دیگه س، یعنی طراح گرافیک کامپیوتری هم هستم و در زمینه طراحی وب هم دستی بر آتش دارم ، این وبلاگ هم بیان هر نوعی از لحظه ها، حس ها، اتفاق ها، تجربه ها و علاقه های من در زندگی هست... تا حدی که قابل اشتراک گذاشتن باشه...

بازدید امروز
بازدید دیروز
بازدید ماه گذشته
بازدید کل
آخرین آپدیت :

پونیشا :: نیروی کار مجازی
همونطور که قبلاً گفتم قراره همین نزدیکیا برم سربازی. از اونجا که مدرکم لیسانس هست مثه خیلی از جوونای فارغ التحصیل شده که میخوان برن سربازی دارم تلاش میکنم که شرایط بهتری برای سربازیم فراهم کنم. قدیما میشد سربازی رو خرید. که اوج بی عدالتی بود. الان نمیشه خرید ولی هنوزم عادلانه نیست. سربازی اجباری به خودی خودش عادلانه نیست.

خلاصه همه ی پسرای دم رفتن به سربازی، تلاش میکنن پارتی جور کنن تا سربازیشون رو بهتر سپری کنن. یا اگه پارتی نداشتن (مثه من) سعی کنن از طریق تبصره هایی که وجود داره مثه سرباز معلمی، امریه و غیره جایی به غیر از جاهای سخت این دوره رو بگذرونن.
همه ی ما آقا پسرها از سربازی می نالیم. هممون میدونیم که در 90 درصد مواقع این دوران چیزی جز هدر دادن عمر نیست به ویژه برای اون کسایی که برنامه و کار دارن و میخوان روال عادی زندگیشون رو به پیش ببرن.

هممون از بدیهای این دوران اجباری میدونیم. از تو سری خوردن و شکستن غرور دوره ی آموزشی آگاهیم، از سختی ها ی جسمی و روحیش مطلعیم... اما همه ی ما جوونهای ایرانی فقط به فکر گلیم خودمون هستیم.
هممون همه جا خوندیم که ایران در بین فقط چند کشور دارای سربازی اجباری قرار داره. هممون میدونیم شرایط استاندارد و درست نیست و یه جورایی زیر بار حرف زور رفتیم. اما وقتی نوبت به سربازی خودمون میشه فقط به خودمون فکر میکنیم، به این فکر میکنیم که کاری کنیم که سربازی اونقدرا سخت نگذره. بعد از این که سربازی تموم شد هم دیگه همه چی رو فراموش میکنیم و اصلاً دیگه برامون مهم نیست چی به سر پسرای جوون دیگه میاد. 

تا وقتی که فقط به فکر این باشیم که گلیم خودمون رو از آب بکشیم بیرون، تا وقتی که بعد از سربازی بیخیال حل مشکل دیگران باشیم، همیشه ی ابد این مشکل سربازی اجباری وجود خواهد داشت و کسی هم کاری نخواهد کرد.
پس خواهشاً به جای اینکه فقط بریم تو سایتهای مختلف راههای فرار از سربازی رو پیدا کنیم، یا دنیال گلیم خودمون باشیم، بهتره هممون دست به دست هم بدیم و با یه حرکتی صدای اعتراض خودمون رو به مسئولین برسونیم. من دارم الان محترمانه از مسئولین میخوام که به جای یه سربازی پوچ 21 ماهی ، به فکر سربازی داوطلبانه ی حرفه ای باشن.

ما تنها کشور دنیا نیستیم که دشمن داریم، اما از معدود کشورهایی هستیم که سربازی رو اجباری کردیم. کاش حداقل این سربازی اجباری به صورت کار کردن در پست های تخصصی و مرتبط با تحصیل دانشجویان بود. برنامه ریزی غلط و تفکر سنتی باعث شده این طوری همه از رفتن به خدمت واهمه داشته باشیم و البته به حق هم هست ولی تا وقتی که همصدایی و و روشی برای بیان اعتراض نباشه چیزی حل نمیشه.

متاسفانه ما ایرانیا در همه ی زمینه ها انقد خودخواه و یکجانبه نگر هستیم و نمیخوایم دیدمون رو از خودمون فراتر ببریم. یادمون باشه اگه برای آدمهای دیگه ارزش قائل بشیم سودش به خودمون هم برمیگرده. اگه هممون خواهان این باشیم که نظام از دشمن هراسیش کمتر کنه و به فکر جوونای مملکتش باشه مسلماً اوضاع انقدر ترسناک نمیشه. برای مثال اگه مسئولین بفهمن واقعاً به 21 ماه سربازی نیازی نیست، اگه بفهمن سربازی غیر تخصصی هیچ فایده ی نه برای جنبه های نظامی و نه برای جنبه های خدماتی نداره (که البته میفهمن) اونوقت شاید دستورالعمل سربازی فرق کنه. و به جای این شرایط بیهوده این موراد مورد نظر قرار میگرفت:

1- داوطلبانه شدن (در این صورت علاقمندی به سربازی بیشتر میشه و سربازا کارکشته تر میشن)
2- افزایش مزایای اون در صورت داوطلبانه شدن. مثه حقوق خوب یا به دست آوردن مشاغل بهتر بعد از سربازی.
3- کاهش مدت سربازی در ازای انجام کارهای تخصصی توسط سربازان.
4- متناسب شدن نوع پست سرباز با نوع مدرک تحصیلی (نه اون چیزی که امروز شاهدش هستیم)
5- ارزش قائل شدن به سربازهای در حال انجام خدمت.

متاسفانه هیچکدوم از شرایط بالا تو جامعه ی ما وجودد نداره و حرف زدن راجب اینها بیشتر شبیه رویاست. تا وقتی که ما پسرا به فکر بقیه نباشیم نمیتونیم این شرایط رو درست کنیم. فکر میکنم ما بلد نیستیم حقمون رو با همصدایی و اتحاد بگیریم و این موضوع در همه ی زمینه های زندگی مردم ما وجود داره.

مردم همیشه مشغول اینن که خودشون رو نجات بدن.... خود خود خود. نه کس دیگه. نه با کمک هم. نه برای ریشه کن کردن ، فقط برای حل سطحی موضوع به صورت شخصی.
تا وقتی اینجوریه، تا وقتی گلیمها به طور شخصی از آب میاد بیرون حقوق شهروندی جوونها و همه ی مردم نادیده گرفته میشه.


 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.